در مورد امام زمان(ع) در روایات آمده است که: «یحکم بحکم داوود؛ با حکم حضرت داوود (ع) حکم می‌کند». حضرت داوود حکم غیبی صادر می‌کرد و به شواهد و ادلّه وابسته نبود. در زمان حضرت داوود شخص فقیری مدت‌ها از خداوند رزق حلالی می‌طلبید. روزی گاوی در خانة او را شکست و داخل شد. او هم بر این اساس که دعایش مستجاب شده است گاو را سربرید و گوشت آن را کباب کرد و با خانواده اش خوردند.
صاحب گاو که به دنبال گاوش می‌گشت فهمید که آن شخص فقیر گاو را کشته و مصرف کرده است. او را نزد حضرت داوود برد و حضرت داوود از آن شخص فقیر علّت کارش را پرسید: او هم گفت من هفت سال بود که دعا می‌کردم خدا رزق حلالی مرحمت کند، وقتی گاو در را شکست و داخل شد به خود گفتم دعایم مستجاب شده است؛ لذا آن را سر بریدم و با خانواده ام خوردیم.

حضرت داوود به صاحب گاو فرمود: «از شکایتت صرف نظر کن». صاحب گاو عصبانی شد و اعتراض کرد که این چه نحو قضاوت کردن است. حضرت داوود به او فرمود: «علاوه بر آن، نصف دارائی ات را هم به او بده». صاحب گاو هم به شدت برآشفت. حضرت داوود فرمود: «تمام دارائی ات را به او بده». در بین مردم در اثر این حکم سر و صدا بلند شد. حضرت داوود همراه با مردم بر سر قبر پدر کسی که گاو را کشته بود، حاضر شد و او را زنده کرد و علت مرگش را از او جویا شد. او گفت: پدر این صاحب گاو، غلام من بود. او مرا کشت و تمام دارائی ام را هم تصاحب کرد. در نتیجه روشن شد علاوه بر اینکه تمام دارائی صاحب گاو متعلق به آن شخص فقیر است، خود صاحب گاو و فرزندانش هم بچه‌های غلام پدر او هستند و متعلق به او می‌باشند، امام زمان(ع) هم این گونه حکم می‌کند.
٭ مصباح الهدی؛ مجموعه جلسات مرحوم دولابی
منبع: موعود

یکى از مهم‏ترین عوامل موفقیت حضرت مهدى  در اداره دهکده جهانى، وجود اصحاب و یاران خاص آن حضرت مى‏باشد که از ویژگى‏هاى فراوان برخوردارند. به برخى از آنها اشاره مى‏کنیم:

امام صادق‏ علیه السلام مى‏فرماید:

گویى قائم را بر فراز منبر کوفه مى‏بینم که ۳۱۳ نفر (به تعداد اصحاب بدر) در اطراف او هستند. آنها پرچم‏ داران و زمامداران روى زمین از سوى خداوند هستند.(۸۲)

امام باقر علیه السلام در این رابطه فرمود:

گویى اصحاب قائم را مى‏بینم که بر شرق و غرب جهان سیطره یافته ‏اند. چیزى در جهان نیست جز اینکه از آنها فرمان مى‏برد و خشنودى آنان را در هر چیزى مى‏طلبد، حتى درنگان زمین و پرندگان آسمان.(۸۳)

امام صادق‏ علیه السلام در وصف آنان مى‏فرماید:

آثار سجده در پیشانى آنان آشکار است، آنها شیران روز و راهبان شب هستند. گویى بدن‏هاى آنها قطعات آهن مى‏باشد، به هر یک از آنها نیروى چهل مرد داده شده است.(۸۴)

امیرمؤمنان‏ علیه السلام در یک تعبیر بسیار بلند از میزان شناخت آنها پرده برمى‏دارد و مى‏فرماید:

رِجالٌ عَرَفُوا اللَّهَ حَقَّ مَعرِفَته؛ آنها مردانى هستند که خداى را آن‏گونه که باید شناخته ‏اند.(۸۵)

امام باقر علیه السلام در وصف آنان مى‏فرماید:

هُمُ‏النُّجَباءُ وَالقُضاةُ والحُکّامُ، وَالفُقَهاءُ فىِ‏الدّین؛ آنها بزرگواران، داوران، زمامداران و کارشناسان احکام دین مى‏باشند.(۸۶)

امیرمؤمنان بر جوان بودن آنها تکیه کرده مى‏فرماید:

یاران حضرت مهدى همه جوان هستند، کهنسالى در میان آنها جز به مقدار نمک طعام و سرمه چشم نخواهد بود.(۸۷)

 ادامه دارد...

منبع: کتاب امام ‏مهدى و شکوفائى فرهنگ و تمدن اسلامى در جهان
نوشته دکتر علی اکبر ولایتی

۸۲)   شیخ صدوق، کمال ‏الدین، ج ۲، ص ۶۷۲.
۸۳)   بحرانى، حلیةالابرار، ج 5، ص ۴۹۴.
۸۴)   نیلى، منتخب‏ الانوار المضیئة، ص ۱۹۵.
۸۵)   متقى هندى، کنزالعمال، ج ۱۴، ص ۵۱۹.
۸۶)   طبرى امامى، دلائل‏ الامامة، ص ۳۰۷.
۸۷)   علامه مجلسى، بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۲۲.

از روزى که آدم ابوالبشر بر روى این کره خاکى پا نهاده، هیچ حکومتى نیامده که همگان از حاکمیت آن خشنود باشند. زیرا هرگز همه اهل زمین از صالحان نبوده‏اند و همه نیازهاى آنها تأمین نشده است؛ ولى در حکومت جهانى آن مصلح آسمانى همه صالح و طرفدار حکومت صالحان خواهند بود و همه نیازهاى مادى و معنوى آنها تأمین خواهد شد. بنابراین همه آسمانى‏ها و زمینى‏ها از آن خشنود خواهند بود.

رسول ‏اکرم‏ صلى الله علیه و آله و سلم در این رابطه فرمود:

یَرْضى بِهِ ساکِنُ السَّماءِ وَساکنُ الْاَرضِ؛ ساکنان زمین و آسمان از او خشنود مى‏گردند.(۸۰)

و در حدیث دیگرى فرمود:

تَتَمَنَّى الأحیاءُ الأمْواتَ مِمّا صَنعَ‏اللَّهُ عزَّوجلَّ بِاهْلِ الأرضِ مِنْ خیرِهِ؛ زندگان مرده‏هاى خود را آرزو مى‏کنند که اى کاش بودند و مى‏دیدند که خداوند چقدر به اهل زمین عنایت فرموده است.(۸۱)

 ادامه دارد...

منبع: کتاب امام ‏مهدى و شکوفائى فرهنگ و تمدن اسلامى در جهان
نوشته دکتر علی اکبر ولایتی

۸۰)   طبرى امامى، دلائل‏الامامة، ص ۴۷۱.
۸۱)   حاکم نیشابورى، مستدرک‏الصّحیحین، ج ۴، ص ۴۶۵.

در روایات فراوان آمده است که مهدى  حکومت واحد جهانى را بر اساس عدالت و آزادى، بنیان مى‏گذارد و جهان را سرسبز و خرم مى‏نماید:

امیرمؤمنان ‏علیه السلام در این رابطه مى‏فرماید:

یک خانم در میان عراق و شام گام مى‏سپارد، هرگز قدمى جز بر روى سبزیجات نمى‏گذارد.(۷۶)

امام باقر علیه السلام پیرامون آبادانى جهان در عصر صاحب ‏الزمان ‏علیه السلام مى‏فرماید:

فَلا یَبْقى فِى الارْضِ خَرابٌ اِلّا عَمَّرَه؛ در روى زمین ویرانه‏ اى نمى‏ماند جز اینکه آنرا آباد مى‏سازد.(۷۷)

امیرمؤمنان ‏علیه السلام در مورد زیباسازى و سالم‏ سازى شهرها مى‏فرماید:

جاده‏هاى اصلى را توسعه مى‏دهد، آنها را به ۶۰ ذراع مى‏رساند ... هر پنجره ‏اى که به سوى خیابان باشد مسدود مى‏کند. هر بالکن، ناودان و فاضلابى که به طرف خیابان باشد مسدود مى‏کند.(۷۸)

امام باقر علیه السلام در مورد خدمت‏ رسانى دولت مهدوى مى‏فرماید:

فرمان مى‏دهد که از پشت حرم امام حسین‏ علیه السلام رودى را به سوى نجف ‏اشرف حفر کنند تا آب وارد نجف شود. آن‏ گاه بر دهانه ‏هاى آن پل‏ها و آسیاب‏ها مى‏سازد.(۷۹)

 ادامه دارد...

منبع: کتاب امام ‏مهدى و شکوفائى فرهنگ و تمدن اسلامى در جهان
نوشته دکتر علی اکبر ولایتی

۷۶)   شیخ صدوق، الخصال، ج ۲، ص ۴۱۹.
۷۷)   ابن صباغ مالکى، الفصول‏المهمة، ص ۳۰۲.
۷۸)   شیخ طوسى، الغیبة، ص ۲۸۳.
۷۹)   ابن‏فتال نیشابورى، روضةالواعظین، ج ۲، ص ۱۷.