شلمچه

به بهانه تشییع پیکر مطهر ۶۵ شهید دفاع مقدس...

شلمچه سرزمین عشق و ایثار          دیار عشقان و کوی دلدار
شلمچه جلوه ای از کربلایی               چو گلزار شهید نینوایی
شلمچه اولین تفسیر عشقی            تو گویا بهترین تعبیر عشقی   
شلمچه باغ زیبای شهادت                 شلمچه محو مردان شجاعت
شلمچه جلو گاه دیدن یار                   تویی احیاگر قاموس ایثار
شلمچه قصه هایت ناتمام است         چونان چه غصه هایت ناتمام است
شلمچه غصه ها در سینه داری          برایم قدمت دیرینه داری   
شلمچه کو شقایق های عاشق         شهادت پیشگان گشته لایق
شلمچه از برادر های بی سر              برایم غصه خوانی از وصل دلبر  
شلمچه قله معراج یاران                     سرافرازی تو با چابک سواران
شلمچه شاهد عهد الستی               ثنایت می کنم تا زنده هستی
شلمچه عاشقی سرگشته ام من      که در کوی بلا بنشسته ام من

یادش بخیر می گفت : می خوای بدونی وقتی بقیه می رفتن بالا سر یکی که داشت شهید می شد چی می گفت ؟ آخرین حرفش آخرین آرزوش چی بود ؟

گفتم : آره ...

گفت : یا می گفتن صل الله علیک یا اباعبدالله الحسین  یا  اللهم عجل لولیک الفرج ...

امام در هجر امام

من با سه نفر از صحابه محضر امام صادق رسیدیم، دیدیم آن بزرگوار بر روى خاک نشسته و مانند فرزند مرده و جگر سوخته گریه مى کرد. آثار حزن و اندوه از چهره‌اش نمایان است و اشک، کاسه چشمهایش را پر کرده بود و چنین مى‌فرمود:

سرور من؛ غیبت (دورى) تو خوابم را گرفته و خوابگاهم را بر من تنگ کرده و آرامشم را از دلم ربوده. آقاى من؛ غیبت تو مصیبتم را به مصیبتهاى دردناک ابدى پیوسته است.

- گفتم: خدا دیدگانت را نگریاند اى فرزند بهترین مخلوق! براى چه این‌چنین گریانى و از دیده اشک مى‌بارى؟
چه پیشامدى رخ داده که این گونه اشک مى‌ریزى؟

- حضرت آه دردناکى کشید و با تعجب فرمود:

واى بر شما، سحرگاه امروز به کتاب ((جفر)) نگاه مى‌کردم و آن کتابى است که علم منایا و بلایا و آنچه تا روز قیامت واقع شده و مى‌شود در آن نوشته شده، درباره تولد غائب ما و غیبت و طول عمر او دقت کردم؛

و همچنین دقت کردم در گرفتارى مؤمنان آن زمان، و شک و تردیدها که به خاطر طول غیبت او که در دلهایشان پیدا مى‌شود و در نتیجه بیشتر آن‌ها از دین خارج مى‌شوند و ریسمان اسلام را از گردن برمى‌دارند.... اینها باعث گریه من شده است.

گم گشته

سلام بر موذنی که امروز هم صدای الله اکبرش نیامد

من هم ای گوهر گم گشته از این گمراهان

گم شدن خواهم و در کوی تو پیدا گشتن

من که در مقابل هیچ های دنیا به هیچکس ها روی نیاز انداختم چرا به تو التماس نکنم؟

چرا درد دلم را برایت باز نکنم؟

من که سر تعظیم در برابر هر کس و ناکسی فرود آوردم چرا برای تو کرنش نکنم که همه آسمانها و زمین در مقابل تو خاضعند و خاشع! و هذا تاویل رویای

بخط و خال گدایان مده خزینه دل

بدست شاه وشی ده که محترم دارد

او ما را به خاطر خودمان میخواهد میخواهد تا محترم و بزرگمان کند ولی من او را برای چاه کندن میخواهم و آب و آش و خاک.

با دستان مبارک امام بیعت نمیکنم عزت دنیا و آخرت را میفروشم و با پای کثیف دیگران بیعت میکنم و ذلت دنیا و آخرت را میخرم.

السلام علیک یا ابا عبدالله(یا جعفربن محمد)

پس کجایند آن چهار هزار شاگرد حضرت که خانه اش را این چنین به آتش میکشند؟
پس کجایند آن سینه چاکان ولایت که ادعاهای آنچنانی داشتند و اکنون حضرت را بدون عمامه در کوچه و بازار میکشند؟
پس کجایند آن خشک مقدسانی که یحیطونه ما درت معایشهم بودند و به خیال خام ما وفادار بودند و صدیق.
پس کجایند آن محصلان جدی در امر دین که هر کس میدیدشان بی گمان آنها را از راست قامتان در امر دین میپنداشت؟
کجایند آن شهیدان خدایی؟
این مالک ؟
این عمار؟
این ذوالشهادتین؟
این کلام کلام خود حضرت جعفربن محمد علیه السلام است:
که اگر زن و فرزندم در کنار من اینگونه میلرزند که خانه و کاشانه شان به آتش کشیده شده...
لا یوم کیومک یا ابا عبدالله
کجایید ای شهیدان خدایی؟
بلا جویان دشت کربلایی؟
پس کجایید ای سربازان مهدی صاحب الزمان؟
حسین زمانه در قتلگاه دست و پا میزند؟
حسین زمان سالهاست که ذکر نماز شبش امن یجیب است.
سالهاست که ندای هل من ناصر ینصرنی اش عرش را به لرزه در میآورد.
سالهاست که در غفلت به سر میبریم و انگار نه انگار در این عالم هدفی برای ما متصور است.
الم یان للذین ءامنو ان تخشع قلوبهم لذکر الله؟

اسماءالحسنی

در آغاز هر کاری میگوئیم:

بسم الله الرحمن الرحیم

به نام خداوند بخشنده مهربان

سلام

چرا فرمود به اسم خدا و نفرمود به خدا ؟

قال الصادق علیه السلام:

نحن والله الاسماءالحسنی

به خدا ما اسماء زیبای خداییم

یعنی...  یا علی

التماس دعا